Bruggenbouwers

Voorspel

41 jaar geleden
Kate Bush
Wuthering heights

Nog voor de eerste hoge noot
was het in mijn hoofd
bolleke,
zoetse,
boterkoekske.

De romantische germanist
werd om den brode diëtist.
Gedaan met koeken: gezonde kost,
water voor de dorst,
halt aan suikerpieken,
en het allerbelangrijkste: echte pieken.

Vandaag mag het ietsje meer zijn;
champagne, geen schuimwijn.

Wacht; hou de kurk nog even in de fles,
er komt nog een vers
dit keer voor echt.
Niet op rijm,
‘t kan niet altijd zoetsappig zijn.

Naspel

Ik eb en vloed tussen woorden en dromen.
Jij ankert.

Al 41 jaar slaan we
bruggen naar elkaar.
Jij legt de pijlers.
Ik stort ze vol hartpuin of verroeste zinnen
en beschilder ze met waterverf.

Soms deining;
als ik je midden op straat speels zoen.
Je gezicht als ik zeg: ‘Doe niet zo verlegen.’
Vlak voor ik je hoor: ‘De mensen! Op onze leeftijd.’

Je luistert naar mijn schrijfsels en fronst vragend.
Of in de cinema als het licht aangaat
en het verhaal nog in mijn hoofd drijft,
wil je al weten:
wat ik hoor tussen de regels
dat jij niet ziet.

Liefje,
ik zie je denken:
wat wil ze hier nu weer mee zeggen?

We zijn verdomd goede bruggenbouwers.