Tastbare tijd

Tijd is een van de meest ongrijpbare concepten. De tijd zit in ieder van ons (onze biologische klok), maar speelt zich ook buiten ons af. We delen hem op in verleden, heden en toekomst.

Tijd is een objectief gegeven: in een minuut heb je altijd 60 seconden. Soms hebben we toch het idee dat de tijd eerder subjectief is. Ben je vrolijk dan vliegt de tijd voorbij. Bevind je je in een benarde situatie dan lijkt de tijd voorbij te kruipen.

Wil je de tijd eens “zien”? Breng dan eens een bezoekje aan de abdij van Herkenrode. Daar loopt namelijk een bijzonder pad. Het is een strook in roestvrij staal die een meridiaanlijn van 225 m lang weergeeft. Als je je vlak op het middaguur op dit pad bevindt, valt je schaduw precies samen met de blinkende strip. Op deze plaats bevindt zich ook een zonnewijzer. Je schaduw zal dan het uur aanwijzen. Uiteraard toont je schaduw dan de zonnetijd en niet de tijd op je uurwerk. De zon houdt immers geen rekening met onze zomertijd.

Leven in het nu

“Waar je ook gaat, daar ben je” is de inspirerende titel van een boek over mindfulness van Jon Kabat-Zinn. Mindfulness is een manier om stress onder controle te krijgen. Door technieken zoals luisteren naar je ademhaling sta je stil bij jezelf en hoe je je voelt.

De titel van het boek is een fantastisch levensmotto. Als je erin slaagt om enkel bezig te zijn met dit ogenblik dan komt er veel meer ruimte in je leven. Je geniet veel meer van elk moment.

Vaak vergeten we te genieten van het moment. We denken steeds dat we moeten zoeken naar het geluk. Als we de lat voor geluk te hoog leggen, riskeren we dat we nooit gelukkig worden.

Door het geluk te zien als de wortel waar we achter lopen, saboteren we onszelf vaak. Geluk projecteren we te dikwijls op de toekomst:

  • “Als ik met pensioen ga, dan zal ik…”,
  • “Nog 2 maand werken en dan vakantie. Op reis zal ik al mijn zorgen vergeten.”

Maar stel dat je de pensioenleeftijd niet haalt. En hoe voel je je na de reis als je terug aan het werk bent?

Door teveel te focussen op de toekomst vergeten we soms dat “nu” het enige moment is waarvan we zeker zijn.

Waar je ook gaat daar ben je dus. Heb je zorgen of problemen? Dan zal een tropische en dure vakantie niets oplossen. Het rugzakje met problemen en verdriet neem je immers ook mee op vakantie.

We moeten niet wachten op de toekomst om iets te veranderen. Elk moment is goed om bij stil te staan en te bedenken hoe we er het beste van kunnen maken.

Baaldag of laaddag?

Heb je soms zin om een dagje foert te zeggen tegen werk en verplichtingen? De Nederlanders hebben daar het woord “baaldag” voor bedacht. Een baaldag is volgens Van Dale: ” Een dag waarop iemand geen zin heeft om te werken”. Vrij vertaald: je bent niet ziek, maar je hebt gewoon geen zin om naar je werk te gaan.

Een baaldag hoeft echter niet werkgerelateerd te zijn. Ook wie niet buitenshuis werkt heeft soms gewoon geen zin in een productief dagje. Ook wie gepensioneerd is, heeft soms gewoon geen zin in de dag die komt.

Accepteer op zulke dagen dat het eens wat minder goed gaat. Niemand is perfect. Tracht niet krampachtig te streven naar je goed voelen, want dan ga je je meestal nog slechter voelen.
Wees op zo een dag niet te streng voor jezelf en bekijk jezelf met mildheid. Wat zou je zeggen tegen een vriend/vriendin die zich een dagje niet goed voelt? Zou je zeggen: “Stop met zagen?” Tegen iemand anders zou je waarschijnlijk zeggen: “Doe het vandaag gewoon even rustig aan. Niets moet.” Zeg dat ook tegen jezelf op zo een dag.

Overweeg eens om van een baaldag een “laaddag” te maken. Een dag waarop je ongegeneerd je mentale batterijen kunt opladen.

Laaddag!

Doe tijdens een laaddag aan zelfzorg. In plaats van je schuldig te voelen omdat je niets “presteert”, geniet er eens van om jezelf op de eerste plaats te zetten.

Zelfzorgtips voor op een baaldag:

  • Maak tijd voor 3 hoofdmaaltijden. Zo krijg je weer energie om uit je dipje te geraken.
    Geen zin om te koken: bestel zonder schuldgevoel eens take away.
  • Neem de tijd voor een ontspannend waterritueel. Ga lekker in bad of onder de douche.
  • In niet-Corona tijden kun je een dagje wellness boeken.
  • Creëer thuis je eigen wellness: vernevel wat etherische olie in huis. Daar word je ontspannen en vrolijk van!
    Tip: bestel eens een etherische olie van eigen bodem. Bij Netelvuur in Oostwinkel vind je biologisch geteelde planten die na de oogst gedistilleerd worden op het bedrijf zelf. Ze hebben ook een webshop. Weet je niet wat te kiezen? Christel vertelt je gepassiondeerd alles over de verschillende geuren.
  • Doe ’s namiddags eens een power nap.
  • Laat je mailbox en gsm links liggen. Jij bent er even niet!                             

Nog wat tips om een baaldag door te komen:

  • Lees een stukje in een boek.
  • Schrijf zelf iets. Je gedachten van je afschrijven lucht vaak op.
  • Blader in een leuk woontijdschrift en doe tips op voor je eigen stekje.
  • Ruim iets op: vaak geeft fysiek opruimen ook een opgeruimd hoofd.

Down tijdens de lockdown

Down tijdens de lockdown

Sedert de uitbraak van het Corona-virus is onze wereld flink dooreengeschud. De beelden uit de ziekenhuizen waren hallucinant. We waren getuige van schrijnende taferelen. De noodkreten van bejaarden die alleen thuis waren en waar de reguliere ondersteuning wegviel. Kinderen, adolescenten en oudere mensen die in een of andere opvang hun thuis hebben en die maandenlang zonder familiebezoek bleven.
Wie stierf in een ziekenhuis kon geen afscheid nemen van zijn geliefden. Begrafenissen werden nog treuriger doordat geen enkele vorm van fysiek contact toegelaten was. Geen oprechte troostknuffel, maar enkel een troostende blik op anderhalve meter.

Door de Corona-pandemie werd in ons land de noodtoestand afgeroepen. Die leidde vanaf 13 maart tot een lockdown. Vanaf dat moment was er de constante dreiging van een onbekende vijand. De enige remedie was afstand houden. Sociaal contact werd ingeperkt om verdere verspreiding van het virus te vermijden. Een afstand van minder dan anderhalve meter betekende gevaar. Je kind, echtgenoot, buurman, collega kon de vijand zijn, want die kon het virus overbrengen. Ik schreef er toen een haiku over.

Het was een verwarrende periode, want om de haverklap veranderde de overheid de spelregels om het virus te verslaan. Deze periode was geen toppunt van goed bestuur. Veel beslissingen van hogerhand waren ronduit onacceptabel: mensen werden beboet omdat ze op een bankje uitrustten. Het concept essentiële verplaatsing leek door de (r)overheid in het leven geroepen om boetes uit te delen, niet om de sensibiliseren.

Gelukkig was er de lente. Het was een lente zonder mensen op terrasjes of zomeravonden vol live muziek. De lange, zonnige dagen brachten wel hoop. Na enkele maanden zagen we licht aan het einde van de tunnel, want er kwamen versoepelingen. De scholen gingen weer open. Je mocht meer mensen zien. Niet-essentiële verplaatsingen werden weer toegestaan. Weliswaar met mondmasker, maar we waren bereid om een deel van onze vrijheid op te offeren om erger te voorkomen. En er was de hoop dat er een vaccin zou komen tegen de komende winter.

En zie waar we nu staan: op 2 november 2020 startte de tweede lockdown. En komt het besef dat dit wel eens het begin van een reeks lockdowns zou kunnen betekenen.

Met de herfst is bovendien de somberheid van de donkere dagen binnengeslopen. Het najaar is traditioneel voor veel mensen een mentaal zware tijd door een gebrek aan zonlicht. De lockdown kan dit gevoel versterken. Je gaat best af en toe op zoek naar kleine gelukjes die het leven wat extra glans geven. Ik schreef daarover al een blog.

Meer dan ooit hebben we behoefte aan licht en lichtheid in ons bestaan. Zelf heb ik alvast wat extra lichtjes opgehangen in huis. Om de donkerte geen kans te geven.

Mag ik een warme oproep doen om licht te maken in deze donkere dagen? Niet alleen letterlijk maar ook figuurlijk door zelf een lichtje te zijn voor iemand anders. Om een luisterend oor te zijn voor wie het moeilijk heeft.
En spreken we ook af dat wie het moeilijk heeft ook durft uit te spreken dat het minder gaat? Is er niemand in de buurt en heb je behoefte om te praten? Aarzel niet om dag en nacht anoniem te bellen of te chatten met iemand van Tele-onthaal (106) of de Zelfmoordlijn (1813).

We kunnen niets anders doen dan hopen dat ons leven ooit weer normaal wordt. Zelfs als alle indicatoren op rood staan en als we de moed dreigen te verliezen dan nog moeten we blijven hopen.

Om het met de woorden van Vicor Hugo te zeggen:

Hoop op morgen, en dan weer op morgen, steeds op morgen! Laat ons in de toekomst geloven.

Gedachte: geluk op vrijdag

Tijdens deze tweede lockdown is het nodig om af en toe kleine gelukjes te zoeken. Er valt immers weinig te beleven: geen live muziek of theater, geen bezoekjes, geen etentjes met vrienden, …

Op een zonnige vrijdag besloot ik om een uitstap te maken. Ik nam midden op de dag de trein naar Gent (Coronaproof – want nauwelijks volk op de trein op dat ogenblik), wandelde via een tussenstop naar de Groentenmarkt in Gent en liet er een potje mosterd opvullen bij Tierenteyn. Over mosterd schrijf ik binnenkort een blogbericht.

Deze heerlijke dag leverde mij het volgende op:

  • een rustige treinrit met tijd om een boek te lezen
  • een potje lekkere mosterd
  • gratis vitamine D
  • mooie beelden van de herfst in de stad
  • een portie lichaamsbeweging (een wandeling van 9 kilometer)
  • inspiratie voor een fast food recept. ’s Avonds kwam ik thuis. Ik had geen avondeten voorzien. Toch slaagde ik er in om in minder dan 20 minuten een warme maaltijd op tafel te zetten. Hoe ik dat deed, lees je in een volgend blogbericht.